هیولا

با اینکه هممون حرف از تنها شدن میزنیم اما فکر میکنم هیشکی تحمل یه لحظه تنهایی رو نداشته باشه

تحمل که نه ! جرأتشو نداره 

به همین خاطره که سریع یا موبایل دستمون میگیریم یا لپ تاپو وا میکنیم یا میریم بیرون و هزارجور کار و سرگرمی برای خودمون میتراشیم که از این تنها شدن با خودمون فرار کنیم

ما یه هیولای مجهول ناشناخته از خودمون ساختیم که نمیتونیم دو دقیقه باهاش تنها باشیم

هیولایی که به محض نشستن با اون با افکار عجیب و غریب و ترسناکش با وسوسه هاش با سوء ظنهاش با خاطرات تلخش با نفرت و کینه هاش بهمون حمله ور میشه

ما آدم خوبی از خودمون نساختیم ! دوست و همدم خوبی برای خودمون نتونستیم باشیم .. دست به دامن فیسبوک و گودر و مسنجر و آدمای حقیقی و مجازی میشیم که هرکدومشون هم باطنا یه هیولای شاید ترسناکتر از خودمون باشن و از اونا گاهی بدجور زخمی میشیم ... ول کن هم نیستیم بازم میریم سراغ بقیه که باهامون باشن

اما یه جاها تو مسیر زندگیت هست که فقط سایز توئه ! عین یه تنگنایی که فقط یه نفر میتونه ازش رد بشه که اون یه نفر هم تویی 

یه جاهایی هست که فقط تویی که باید تصمیم بگیری ! تویی که باید اقدامی بکنی

اینجور جاها تازه نوبت اون هیولای باطنیت میشه !

هیولا همیشه ترسناک نیست . هیولا گاهی یه موجود بدبختیه ! یه عقب مونده ترحم برانگیز ! یه بچه ایی که زاییده شد و هیشکی بهش نرسید بیخودی فقط رشد کرد بی هیچ تربیت سالمی 

هیولا یه موجود غیر کامله ! هرچیزی ناقص باشه ترسناکه ! هرچیزی که بعضی چیزاش سرجاش نباشه ترسناکه ! نمیشه باهاش جایی رفت نمیشه باهاش خلوت کرد .. چه برسه بخوای توی قبر فقط با اون باشی ! یه سفر همیشگی که هیچ همراهی غیر اون با تو نیست ... فاجعه است

همه ما از این مینالیم که هیشکی نیست منو بفهمه ! هیشکی نیست منو درک کنه

در به در دنبال یه مکملیم ! حالا چه همسر چه دوست .. غافل از اینکه ما از داخل دچار تضادیم ! اونی که دنبالش میگردیم خودمونیم نه یه موجود خارجی ..

کسی که از خودش یه همدم خوب نساخته با بقیه نمیتونه خوب باشه

با خدا هم نمیتونه مأنوس باشه .. با هیچ دعایی لذت نمیبره .. گریه های پای دعاها و حرم رفتنهاشم موقتیه از درد و مشکله از لذت نیست .. از شوق نیست .. از عشق نیست 

"ظلمت نفسی" که میگی یادت باشه این "نفس" همون هیولاییه که خودت آفریدی و بهش ظلم کردی با این چهره ترسناکی که ازش ساختی با این ناقص آفریدنت با این معلول آفریدنت .. تو یه مخلوق بیچاره ای ساختی که با تموم شدن عمر بدنت اون معلول عقب مونده ناقص الخلقه متولد میشه و باید تا ابد الابدین اون دنیا زندگی کنه ! یه نگاه به زندگی سخت ناقص الخلقه های دنیا بکن شاید بتونی حدس بزنی چه بلایی سر " نفس " ساخته ی دست خودت آوردی 

اونجا میخواد چیکار کنه ! چطور زندگی کنه ! اینجا هم داری میبینی چه عذابی میکشه  و گاهی با فریاد التماست میکنه که بهش توجه کنی و تو بدتر رهاش میکنی

بهار قشنگترین فصله ! اما آدمی که آلرژی داره از این فصل متنفره ! تقصیر خود بهار نیست اون آدم با این فصل نامتعادله ! 

این دنیا هیچ مشکلی نداره آخرت هم همینطوره ! ماییم که باهاشون هماهنگ نیستیم

معتقدم کسی که تو این دنیا آرامش نداشته باشه اون دنیا هم آرامش نمیتونه داشته باشه اونی که اینجا خوشبخت نباشه اونجا هم نیست .. کسی که اینجا افسرده و غمگین و عصبی هست اونجا هم همین وضع رو داره !

ما از اینجا بهشت یا جهنم رو با خودمون میبریم

جهنم رفتن یعنی ناهماهنگی با بهشت یعنی شرایط زندگی تو بهشت رو نداشتن .. عذاب آخرت یعنی شبیه نبودن به امام حسین یعنی با ارباب محشور نشدن ! این ناقص الخلقه ها باید کامل بشن که با کامل ها بتونن محشور بشن و لذت ببرن .. قدرتشم دارن که به اوج کمال برسن 

به قول یه آدم خوب : حکایت ما و خدا حکایت سیب و دانه ی سیب هست ! دانه ی سیب اگه خوب شرایط کاشته شدن رو پشت سر بذاره آخرش یه سیب میشه 

ما همه صفات خدا رو عین یه هسته میوه تو دل خودمون داریم ، به فعلیت نرسوندیمش 

دور انداختیمش .. همه عذابمون تو دو دنیا هم بخاطر همینه


پ.ن : رجب و شعبان که تموم شد ! رمضان اغلب اعمالش و دعاهاش ! نخوردنها و نیاشامیدنهاش ! یه جورایی دعوت به خلوت کردن با اون موجود باطنی خودمون هست رسیدگی به اون ! شبهاش از اون شبهاست که راه صد ساله رو میشه باهاش طی کرد به چه راحتی ! یه کم تنها شدن رو تجربه کن ! یه آفرینش جدید شروع کن یه خلقت تازه از خودت .. درو ببند به روی همه ببند ! فقط با خودت باش 

 

/ 6 نظر / 51 بازدید
میثم

سلام. به قول یکی از رفقا _ رائح رو میگم _ « هم خال می دانی کجاست، هم نشانه گیری ت خوبه » شاید مشکل اصلی اکثر ما همین تنها نشدن با خودمونه. لااقل برای من که هست. ممنون؛ تلنگر خیلی خوبی بود و بجا. یاعلی.

Narges

Kheyli ziba bood ... mamnoon! montazereh neveshteh ba'adit hastam !! makhsosan to mah ramezon :)

یاس کبود

[گل][خنثی]

موج وبلاگی صبر ریحانه ها

این موج وبلاگی از سوی جمعی از وبلاگ نویسان فعال و ارزشی با هدف تجلیل عفاف و پاکی دختران با حجاب در گرمای طاقت فرسای تابستان و تشنگی ماه مبارک رمضان که همچون ریحانه ای بر این سختی گوارا صبر کردند، راه اندازی شده است. اگر شما هم دغدغه حجاب را دارید. در چهار زمینه: نظم، نثر، گرافیک و عکس همراه این موج باشید؛ تا عید فطر که به ساحل برسیم.

محمود نیک فر

سلام محشر بود . می ارزد آدم بخواند و اشک بریزد. همین.